Skala Braden – zastosowanie

Skala Braden została opracowana w 1987 roku przez amerykańskie pielęgniarki Barbarę Braden i Nancy Bergstrom w celu oceny ryzyka rozwoju odleżyn u pacjentów. Skala Braden jednym z najczęściej stosowanych narzędzi w praktyce klinicznej na świecie do oceny ryzyka rozwoju odleżyn u pacjentów hospitalizowanych i objętych opieką długoterminową. Ocenia sześć obszarów funkcjonowania pacjenta.

Skala Doreen Norton – interpretacja 

Łączny wynik mieści się w zakresie od 6 do 20 punktów, przy czym im niższa liczba punktów, tym większe ryzyko rozwoju odleżyn. W literaturze przedmiotu można spotkać różne wartości odcięcia wskazujące na zwiększone ryzyko rozwoju odleżyn, zależne od przyjętych wytycznych oraz badanej populacji pacjentów. W części publikacji za wartość wskazującą na zwiększone ryzyko rozwoju odleżyn przyjmuje się wynik ≤ 18 punktów.