Zmodyfikowana skala Rankina (mRS) – zastosowanie
Zmodyfikowana Skala Rankina (mRS) jest jednym z najczęściej stosowanych narzędzi do oceny stopnia sprawności funkcjonalnej pacjentów. Skala jest wykorzystywana do oceny stopnia sprawności i samodzielności pacjenta po przebytym udarze mózgu. Stosuje się ją zarówno w ostrej fazie udaru, jak i podczas kontroli odległych efektów leczenia oraz rehabilitacji. Narzędzie znajduje szerokie zastosowanie w neurologii, na oddziałach udarowych, podczas rehabilitacji oraz w badaniach klinicznych oceniających wyniki leczenia pacjentów z chorobami naczyniowymi mózgu.
Zmodyfikowana skala Rankina (mRS) – interpretacja
| Wynik | Ocena funkcjonalna |
| 0–2 pkt | Pacjent samodzielny |
| 3–5 pkt | Pacjent zależny od pomocy innych osób |
Zmodyfikowana skala Rankina (mRS)
|
0 |
Brak niepełnosprawności |
Pacjent nie zgłasza żadnych dolegliwości ani objawów. |
|
1 |
Brak niepełnosprawności |
Pacjent zgłasza niewielkie dolegliwości, które nie wpływają istotnie na codzienne funkcjonowanie. |
|
2 |
Nieznaczna niepełnosprawność |
Objawy nieznacznie zmieniają dotychczasowy tryb życia, jednak pacjent pozostaje samodzielny i niezależny. |
|
3 |
Umiarkowana niepełnosprawność |
Objawy znacznie ograniczają samodzielne funkcjonowanie, jednak pacjent może poruszać się bez stałej pomocy. |
|
4 |
Znaczna niepełnosprawność |
Pacjent nie jest zdolny do samodzielnego życia, wymaga pomocy w większości czynności, nie wymaga stałej opieki. |
|
5 |
Ciężka niepełnosprawność |
Pacjent jest całkowicie zależny od otoczenia i wymaga stałej opieki. |
|
6 |
Zgon |
Zmodyfikowana skala Rankina (mRS) – PDF do druku
| Grafika | Tabela |
Skale do oceny funkcjonowania i samodzielności pacjenta
Zobacz inne skale służące do oceny funkcjonowania i samodzielności pacjenta, w tym skalę Lawtona i skalę Karnofsky’ego.